برای دانستن مزایای خوب بادمجان :
ابتدا سبزیجات لوکرب، که در رژیم های مدیترانه ای یافت می شوند، باید در فصل آن ها، آنها را مصرف کنید.
از جمله حقایق جالبی هم درباره بادمجان ها می باشد که به آن ها می پردازیم :
- اول اینکه بادمجان برای اولین بار در قرن ۵ام قبل از میلاد در چین کشت می شده.
و راهی طولانی در قاره ها و غذاهای جهانی داشته است.
در برهه ای از تاریخ این گیاه بیشتر به عنوان یک ماده اساسی در باغ ها شناخته می شده. اکنون بادمجان یکی از اجزای اصلی در زمان پخت غذاهایی مانند موساکا، راتاتوی، بابا گانوش و برخی لازانیا ها استفاده می شود.
-
این بخش از سیفی جات هزاران سال است که در داروهای مختلف سنتی استفاده می شود.
به عوان مثال داروی آیورودا هند باستان که معقتد بودند بادمجان ها می توانند دیابت را درمان کنند.
و دور از واقعیت نیز نیست. چون بادمجانها حاوی انتی اکسیدان و فیبر می باشند که به تثبیت سطح قند خون کمک می کنند.
- بادمجانها حاوی مواد مغذی از جمله ویتامین سی، ویتامین B6، پتاسیم، آنتی اکسیدان و فیبر می باشند.
با هم نیز به حفظ سطح کلسترول سالم کمک می کنند و از سلامت قلب حمایت می کنند.
علاوه براین بافت گوشتی بادمجون می تواند جایگزینی برای گوشت باشد.
- بادمجانها به خاطر کمبود کربوهیدرات (حدود ۵ گرم در هر فنجان) و کالری (۱۵ کیلوکالری در ۱۰۰ گرم) به کاهش وزن بسیار کمک می کنند.
علاوه براین فیبر موجود در بادمجانها از پرخوری جلوگیری کرده .
به فرد کمک می کند که مدت طولانی تری احساس سیری کند.
-
شاید سالم ترین راه برای پختن بادمجان غرق کردن آن با نمک قبل از گریل کردنش باشد.
این گام به شما کمک می کند که رطوبت اضافه آن را بیرون بکشید.
درضمن باعث می شود که طعم آن ها کمتر تلخ شود. همچنین میزان روغن جذب شده از سبزیجات زمان پخت آن را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
-
مورد بعدی کنترل کلسترول است.
بخاطر دارا بودن فیبر، می تواند برای سطح کلسترول مفید باشد.
یک فنجان بادمجون پخته شده (نگینی شده)، به وزن ۹۶ گرم، حاوی ۲٫۴ گرم حدودا فیبر می باشد.
- در پژوهش های به دست امده، یک آنتی اکسیدان اولیه در آن هاست که باعث کاهش سطح لیپوپروتوین ها در خون می شود.
کلسترول بد منظور می باشد.
خطر بیماری کبد چرب غیرالکلی را کاهش می دهد.
-
پلی فنول های درون بادمجون به حفظ بدن از بروز سرطان بسیار کمک می کند.
آنتوسیانین و کلوروژنیک اسید به حفظ سلول ها از اسیب های ناشی از رادیکال های آزاد، بسیار کمک می کنند. با گذشت زمان، باعث می شود از رشد تومور و پخش آن در بدن جلوگیری شود. درضمن آنتوسیانین از شکل گیری تومور در بدن جلوگیری می کند، کاهش التهاب، و نیز آنزیم هایی که به پخش سلول های سرطانی کمک می کنند، را مسدود می کند.