تاولهای دیابتی
افراد مبتلا به دیابت ممکن است گاهی اوقات تاول هایی را روی پوست خود مشاهده کنند.
این تاول ها با عنوان تاول های دیابتی، بولوز دیابتیکوروم یا تاول های دیابتی شناخته می شوند.
تاول های دیابتی نسبتا نادر هستند اما گزارش ها در مورد تعداد دفعات ایجاد آنها متفاوت است. تاول ها معمولا در افرادی ایجاد می شوند که قند خون را به خوبی کنترل نمی کنند. البته بدون درد هستند و به خودی خود بدون درمان بهبود مییابند.
در ادامه به بررسی علل و علائم تاول های دیابتی می پردازیم و راه های متعددی برای درمان و پیشگیری از آن هایی که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهند، ارائه می دهیم.
علل بروز تاول در دیابتی ها
علت دقیق تاولهای دیابتی نامشخص است، اما عوامل متعددی ممکن است در ایجاد آنها نقش داشته باشند.
تاولها ممکن است ناشی از :
- کفش هایی که فیت پا نیستند.
- کاهش گردش خون
- کاندیدا آلبیکنس، یک عفونت قارچی
- آسیب یا تحریک دیگری در پا یا دست
یک گزارشی از سال ۲۰۰۹ نشان می دهد که تاول های دیابتی در ۰٫۵ درصد از افراد مبتلا به این بیماری ایجاد می شود.
مطالعه قدیمیتر دیگری در سال ۲۰۰۳ روی مردم هند این رقم را نزدیک به ۲ درصد نشان میدهد.
با این حال، برخی از افراد مبتلا به دیابت نسبت به دیگران در معرض خطر بیشتری در ایجاد تاول هستند. شامل :
- افرادی که سطح قند خون را به طور مرتب کنترل نمی کنند.
- مبتلایان به نوروپاتی دیابتی، نوعی آسیب عصبی که به دلیل قند خون بالا به مدت طولانی رخ می دهد.
- افراد مبتلا به بیماری عروق محیطی.
- افرادی که به اشعه ماوراء بنفش (UV) حساس هستند.
مردانی که دو برابر زنان احتمال ابتلا به تاول های دیابتی را دارند.

علائم تاولهای دیابتی چیست؟
- شکل نامنظمی دارند
- تا ۶ اینچ عرض داشته باشد
- خوشه ای یا کمتر به صورت یک ضایعه منفرد رخ می دهد
- با یک مایع شفاف پر باشند
- باعث احساس خارش شود
راه های درمانی پیشنهادی برای تاولهای دیابتی!
اگر تاول های دیابتی به خصوص بزرگ، مداوم، دردناک یا ملتهب باشند، فرد می تواند آنها را با موارد زیر درمان کند :
کمپرس های نمکی –
این کمپرس ها می توانند به تسکین خارش و سوزش کمک کنند.
بانداژ –
ممکن است تاول و پوست اطراف آن را از ترکیدن یا خراشیدگی محافظت کنند.
آسپیراسیون –
در طول این روش، پزشک تاول را تخلیه می کند و سقف تاول را دست نخورده می گذارد تا خطر عفونت کاهش یابد.
آنتی بیوتیک های موضعی یا استروئیدها –
اینها ممکن است در موارد شدید کمک کنند، اما آخرین راه حل هستند و برای اکثر موارد برای تاول های دیابتی معمولی هستند.