رینیت چیست؟
شاخک های تحتانی که در کناره های بینی وجود دارد توسط یک غشای مخاطی پوشانده می شوند.
درواقع به عنوان قفسه هایی عمل می کنند که سطح داخل بینی را بزرگ می کنند. آنها همچنین به فیلتر کردن و مرطوب کردن هوا در هنگام تنفس کمک می کنند.
رینیت، التهاب داخل بینی، می تواند باعث تورم شاخک های تحتانی شود که مجرای بینی را باریک می کند. در برخی موارد حتی ممکن است مجرای بینی به طور کامل مسدود شود.
علائم رینیت معمولا عبارتند از :
- مشکلات تنفسی
- آبریزش بیش از حد بینی (رینوره)
- عطسه کردن
- خارش بینی
- خارش چشم
چه چیزی باعث رینیت می شود؟
در بیشتر موارد، عفونت های ویروسی یا پاسخ های آلرژیک به آلرژن های موجود در هوا باعث رینیت می شود. رینیت غیر آلرژیک و غیر عفونی می تواند توسط عوامل مختلفی ایجاد شود، از جمله :
- قرار گرفتن در معرض محرک ها
- قرار گرفتن در معرض دود تنباکو
- تغییرات در رطوبت یا دما
- اختلالات هورمونی
- بارداری
- استفاده نادرست از برخی داروها مانند ضد احتقان بینی
- استرس عاطفی
علائمی که بر چشم یا خارش تاثیر می گذارد در مبتلایان به رینیت آلرژیک شایع تر است. با این حال، بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک و غیر آلرژیک ممکن است ترشحات بینی (آبریزش بینی)، عطسه و گرفتگی بینی را تجربه کنند.
رینیت غیر آلرژیک چگونه تشخیص داده می شود؟
هنگام تشخیص رینیت غیر آلرژیک، پزشک باید مشخص کند که این وضعیت چقدر شدید است و بیمار چه مدت علائم را تجربه کرده است.
محرک های احتمالی نیز باید مورد بررسی قرار گیرند، از جمله :
- هر گونه استفاده از داروها
- قرار گرفتن در معرض عوامل تحریک کننده در محل کار و خانه
- وضعیت هورمونی، مانند بارداری، کم کاری تیروئید یا آکرومگالی
- شرایط همزمان، مانند آسم
به منظور تشخیص رینیت غیر آلرژیک و ارائه درمان مؤثر، پزشک باید سایر شرایطی را که علائم مشابهی دارند نیز رد کند. آندوسکوپی بینی می تواند به حذف طیف وسیعی از بیماری های بینی کمک کند.
آزمایش آلرژی و التهاب سینوس نیز مهم است.