فیبروم های رحمی حتما باید با جراحی دراورده شوند؟
فیبروم های رحمی یک نگرانی رایج در زنان در سنین باروری ست.
چون باعث خونریزی های متعدد و علائم دردآور همانند جوانب اسیب های متفاوت دیگر زنان در زندگی شان، می شود.
فیبروم های رحمی چقدر رایج هستند؟
شکل گیری فیبروم های رحمی در بین زنان آفریقایی ـ کارائیب در سنین ۳۵سالگی حدودا ۶۰ درصد است. طوری که تا بالای ۸۰ درصد هم در سنین ۵۰ سالگی می رسد. زنان قفقازی هم حدودا ۴۰ درصد در سنین ۳۵ سالگی این رخداد را دارند و در سنین ۵۰ سالگی به ۷۰ درصد هم می رسد.
حالا سوال اینجاست که باید فیبروم های رحمی با جراحی برداشته شوند؟
دو قانون مهمی که هست، در مورد برداشتن فیبروم رحم :
- هیچ فیبرومی نیاز به جراحی ندارد.
- زنانی که تحت جراحی قرار می گیرند، معمولا از مشکلات دیگری هم رنج می برند. شامل :
- خونریزی شدید قاعدگی
- خونریزی های بین قاعدگی
- درد یا فشار در شکم
- تکرر ادرار
- مشکل خالی کردن مثانه
انواع جراحی های فیبروم کدامند؟
دونوع جراحی فیبروم می باشد، میومکتومی و هیسترسکوپی. که هر کدام از این ها برای انجامشون بستگی به یکسری شرایط دارد :
- سایز فیبروم
- تعداد فیبروم
- جای فیبروم در رحم کجاست
- اینکه آیا خانمی قصد بچه دار شدن دارد یا خیر.
میومکتومی چیست؟
در میومکتومی فیبروم ها با جراحی برداشته می شوند تا خونریزی و دیگر علائم آن بهبود یابند. این جراحی اختیاریست درصورتی که خانمی قصد بارداری در اینده دارد، یا اینکه بخواهد رحمش را به دلایل دیگری حفظ کند.
حدود ۸۰درصد از خانم هایی که تحت جراحی فیبروم قرار می گیرند، تجربه علائم قبل را ندارند. فیبروم ها بعد از جراحی برنمی گردند، اما ممکن است خانم ها فیبروم جدید در رحم شان رشد کند. بالای یک نفر از سه نفر زنی که تحت جراحی فیبروم قرار می گیرند، نیاز به تکرار این پروسه در ۵ سال دارند. به خاطر اینکه فیبروم های جدید در آن ها رشد کرده. بازگشت فیبروم بستگی به سن خانم ها در زمان جراحی دارد. در خانم هایی که اخرای ۴۰سالگی شان است، کمتر دیده می شود و بیشتر در اواخر ۲۰سالگی دیده می شود.
انواع جراحی های فیبروم که انجام می شود :
هیسترسکوپی
یکی از روش های تاثیرگذار برای کوچک تر کردن و کم کردن تعداد فیبروم ها. این روش فیبروم ها را حذف می کند. آن هایی که داخل رحم رشد کردند. در این روش با تلسکوپی که نور دارد، داخل واژن و گردنه رحم به سمت رحم را بررسی می کنند. مایعی به رحم فرستاده می شود که آن را وسیع می کند. درنتیحه فیبروم ها دیده می شوند. با هیسترسکوپی خانم ها می توانند همان روز جراحی به خانه برگردند.
میومکتومی شکمی
در این روش که لاپاروتومی هم نامیده می شود، برای فیبروم های بزرگ تر خوب است. اما یک اسکار بزرگ به جای می گذارد. یک برشی بروی شکم ایجاد می شود و فیبروم ها دراورده می شوند. بعد از میومکتومی شکمی بیماران معمولا باید دو سه روزی در بیمارستان بستری شوند. بهبودی کاملش هم بین ۲ تا ۶ هفته است.
لاپاراسکوپی
لاپارسکوپی برای زنانیست که فیبروم های ریزتر و کوچکتری دارند. درطی لاپاروسکوپی جراح یک برش های ریزی در شکم ایجاد می کند. تلسکوپ به یکی از ورودی ها فرستاده می شود تا پزشک بتواند داخل بدن را ببیند. سپس ابزاری فرستاده می شود که فیبروم ها را بردارد.