آسیب های ورزشی و آسیب های روحی آن
به لحاظ ذهنی چطور از اسیب های ورزشی ریکاور بشیم؟
به ریکاوری یک اسیب ورزشی که فکر می کنید، احتمالا شده به پروسه ریکاوری فیزیکی ورزش هم فکر کنید. درکنار جراحی و بازیابی، یک پروسه روحی روانی هم هست که باید توصیه های مثبت آن را برای ورزشکار مطرح کرد.
چقدر احتمال داره که ورزشکار در حین ورزش آسیب های جدی ببیند؟
یک ورزشکار حرفه ای به ندرت پیش می آید که فصلی بدون هیچ نوع از آسیب های ورزشی را داشته باشد.
ورزش و مسابقه و رقابت در سطح بالا به این معناست که همیشه خودتان را در یک محدودیتی قرار می دهید. بنابراین همیشه تحت یکسری اسیب های بافتی قرار دارند. اگر درگیر ورزش های تمام تماسی، مانند بوکس یا ورزش های نیمه تماسی مانند فوتبال باشید، همیشه خطرات غیرقابل پیش بینی هم می باشد :
- ضربه وارد شدن به نواحی آسیب پذیر بدن
- درگیری غیرقابل کنترل
- به طور خلاصه، باید انتظار و آمادگی این موضوع را داشته باشید.
به لحاظ احساسی آسیب های ورزشی هم تاثیر دارند؟
در مورد مسائل فردی، همه به روش خاص خود واکنش نشان می دهند. اما مدل های رایجی در این رابطه دیده می شود :
- ناامیدی
- سرزنش دیگران یا خودمان
- اضطراب در مورد زمان از دست رفته تمرین یا از دست دادن یک مسابقه ای یا رقابت جهانی
- نگران بودن در مورد ماهیت آسیب، در رابطه با نیاز به تشخیص واضح و پیش آگهی تا زمان بهبودی
- درصورتی که زمان زیادی نیاز باشد، افسردگی پیشرفت می کند. همین ها بخاطر موارد زیر رخ می دهند :
- از دست دادن یک ورزش یا بازی مهم
- از دست دادن همراهی با هم تیمی ها
- از دست دادن هویت خود به عنوان یک ورزشکار توانمند و فیت
این احساسات منفی می توانند به نوبه خود باعث ایجاد تفکری تیره و تاز و بدبینانه در مورد جوانب آینده تا ریکاوری کامل صورت گیرند.
جدا از جراحی و توانبخشی، چرا باید به بحث ذهنی و روحی روانی توجه شود؟
سلامت روحی و روانی در نهایت به همان اندازه سلامت جسمی در ورزش شناخته می شود. به لحاظ سنتی، و خصوصا در ورزش های قدرت، سرعت و چابکی مردان، مشکلات سلامت روح و روان به عنوان ضعف شناخته می شود.
خوشبختانه این تغییر است، و یک تفکر بازتر به روحیه پایین، و عزت نفس پاینی و حس ارزش می باشد.
برخی از مسائل ذهنی ممکن است مرتبط با بیشتر مسائل در خانه یا روابط شخصی باشند. مثلا سوءاستفاده در گذشته، و تمایلات جنسی. منشا و ماهیت این احساسات هرچه باشد، فرصت به اشتراک گذاشتن با مربی، مشاور، هم تیمی یا پزشک یک گام بزرگ در روبرویی با این مسائل است.
درک احساسات پیچیده بدون پیش بینی قضاوت می تواند منجر به مدیریت آن ها، تغییر و حلشان شود.مشکلات روحی روانی روی فیزیولوژی بدن و در نتیجه عملکرد بدن تاثیر می گذارد. درورزش های گروهی، احساس انزوا می کنند و در کار مشترک برای اهداف مشترک دچار خلل می شوند.
چطور یک ورزشکار می تواند از آسیب های ورزشی خصوصا روحی نجات پیدا کند؟
چطور می توان این آسیب های ورزشی روحی روانی را مدیریت کند؟
اطمینان از اسیب، توصی ها و درمان که باید توسط پزشک و فیزیوتراپ مدیریت شوند. آن ها اعتماد می کنند و به این معناست که این پزشکان هم توانایی های لازم برای کمک به ورزشکار را دارند. پس با اعتماد، ترس ها و اضطراب ها را می توانند به اشتراک گذاشته و ان ها را حل و فصل کنند.
چه توصیه های مثبتی برای اسیب های بعد از ورزش داده می شود؟
- گوش کردن به بدن تان
- توسط یک تراپیست راهنمایی شوید
- سعی نکنید این مسائل را خودتان تنهایی مدیریت کنید
- از چرخیدن زیاد در اینترنت اجتناب کنید بخاطر اینکه احتمال دارد شما از ادامه منع کند
- صادقانه برنامه تمرینی تان را دنبال کنید
- سراغ حل و فصل سریع ماجرا نروید.