آب سیاه :
آب سیاه نوعی بیماری چشمی می باشد که در آن عصب های چشم که وظیفه انتقال اطلاعات بصری را به مرکز چشم دارد، تحت تاثیر قرار می دهد.
بیماری آب سیاه یا همان گلوکوم چشمی از جمله بیماری های خطرناکی می باشد که گاها منجر به از دست دادن بینایی فرد می شود.
وظیفه گلوکوم چیست؟
گلوکوم به علت تجمع مایع در کره چشم رخ می دهد. این مایع مسئول تغذیه و سالم نگه داشتن چشم می باشد. پس از ترشح و گردش در داخل کره چشم، از زاویه چشم و مجاری خارج کننده، که در قسمت جلوی چشم قرار دارند، تخلیه می شود. در افراد مبتلا به گلوکوم ، محل زه کشی در چشم مسدود شده و مایع داخل چشم نمی تواند از چشم خارج شود. بنابراین، مرتبا مایع تولید شده و باعث می شود فشار در چشم افزایش یافته یابد.
گلوکوم را دزد بینایی نیز نامیده اند و دلیلش اینست که تمامی اثرات و سمپتوم های آن بسیار آرام و در طول سالیان بروز کرده بطوریکه درک و تشخیص آن توسط فرد مشکل است و گلوکوم جنرال پس از آب مروارید دومین دلیل کاهش بینایی در جهان است.
علائم شایع آب سیاه چیست؟
در صورتی که علائم زیر در فردی باشد که احتمال آب سیاه مزمن چشم در او باشد، علائمی از جمله تغییر مداوم نمر عدسی عینک، سردردهای خفیف یا اختلالات مبهم بینایی یا عدم توانایی در تطبیق بینایی از روشنایی به تاریکی.
مراحل اولیه علائم آب سیاه چشم :
- از دست رفتن دید محیطی در نواحی کوچک از میدان دید
- تاری دیدی در یک طرف در سمت بینی میدان دید
مراحل پیشرفته علائم آب سیاه :
- بزرگ تر شدن نواحی از دست رفتن دید، معمولا هردو چشم
- سفت شدن کره چشم
- نقاط کور در میدان دید
- نامناسب بودن دید فرد در شب
آیا آب سیاه ارثی می باشد؟
عوامل خطرسازی برای گلوکوم تاثیرگذار می باشند، عبارتند از : سن، سابقه خانوادگی گلوکوم، نژاد سیاه، مرض قند، فشار خون بالا، و نزدیک بینی، همچنین فشار چشم بالا.
آیا آب سیاه قابل درمان است؟
این بیماری به طور قطع قابل درمان نیست، اما علائم آن قابل کنترل می باشد. اکثرا فشار چشم را با دارو تا حدی می توان پایین آورد، طوری که از آسیب به عصب چشم و از دست دادن احتمالی بینایی در آینده جلوگیری شود. معمولا داروهای ادرار آور برای کاهش تولید و نیز کاهش تجمع مایع در چشم استفاده می شود. اگر با قطره های چشمی نتوان بیماری را کنترل کرد، می توان با لیزر این بیماری را درمان کرد.