تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی
تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی سریعا به تعیین میزان کروموزوم های جنین قبل از لانه گزینی را نشان می دهد.
تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی یا PGD یک تکنیک تشخیصی جدید می باشد و روی جنین انجام می شود.
قبل از اینکه در رحم لانه بگیرند.
در طی انجام این تست، می توان وضعیت ژنتیک هرکدام از جنین ها را بررسی کرد.
سه نوع تست یا آزمایش PGD می باشد :
یک PGD مستقیم، که مسئول تعیین این است که جنین عاری از هرگونه بیماری ژنتیکی باشد.
یک آزمایش PGD هست که وجود هرگونه اختلال ژنتیکی را تشخیص می دهد، چون روی کروموزوم ها تاثیر می گذارد.
در طی تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی، چه اتفاقی می افتد؟
اولین PGD در ۹۰ روزگی انجام می شود، اما تنها بیماری های مرتبط با کروموزوم X را تشخیص می دهد.
با این حال، پیشرفت های تکنولوژیکال، مثل تقویت DNA می باشد و تکنیک های کشت جنین را بهبود می بخشد و باعث تشخیص های دقیق تر می شود.
حالا آزمایش PGD چه چیزی را تعیین می کند؟
لقاح آزمایشگاهی برای تشکیل جنین
بیوپسی جنین :
در ۷۲ الی ۷۶ ساعت اول بعد از ریکاوری تخمک ها می باشد، که بندناف در موقعیت ۶ الی ۸ سلول قرار دارد.
برای انجام آن، یک سلول از بند ناف برداشته می شود، بدون هیچ مشکلی در سلامتی. بعد از بیوپسی، تکنسین ها بند ناف را به آزمایشگاه بر می گردانند و آن را در شرایط آزمایشگاهی نگه می دارند.
آنالیز ژنتیکی :
سلول های به دست آمده از بیوپسی، آنالیزشده و بررسی می شود، و آماده می شوند.
مزایای آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی چه می باشد؟
آزمایش تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی چندین مزیت دارد. بین مزایای مهمی که دارد، اصلی ترین آن اجتناب از انتقال بیماری های ژنتیکی است. مزایای دیگر آن شامل موارد زیر است :
- از انتقال بند ناف پرهیز می شود و از کاشت به هر طریقی جلوگیری می شود
- زمان بارداری در طول دوره بارداری کاهش می یابد
- بهبود جنین صورت می گیرد
- هزینه پایین تری دارد
- میزان عدم قطعیت را کاهش می دهد. تضمین می کند که سقط جنین کاهش می یابد.
چه زمانی انجام آن مناسب است؟
- زنان بالای ۳۸ سال
- زوجینی که حداقل دویا چند بار سابقه سقط داشتند
- دوبار کاشت لقاح بدون موفقیت انجام شده باشد
- تغییرات کوروموزومی در اسپرم باشد
- تغیراتی در تقسیم سلولی مردانه رخ داده باشد